Thuishaven . . .

IMG-20160425-WA0056Bas is gisteravond weer vertrokken na 4 weken thuis geweest te zijn. De kotter lag in de thuishaven voor groot onderhoud, onder andere een nieuw scheepsdek. En begin je op een kotter te breken komt van het ene het andere. Eerlijk gezegd went het erg snel, van visserman naar landman. Niet dat Bas de hele dag thuis was want ze maakten erg lange dagen aan boord, van ’s morgens 7 tot ’s avonds 8 of 9 uur. Toch was hij er en we genoten van de momenten dat hij wel thuis was. Ik kon wel aan Bas en de kinderen dat ze heel relax waren samen en ontzettend van elkaar genoten hebben. Dat is prachtig om te zien als moeder natuurlijk! Ik heb wel eens gelezen dat een moeder het meest verliefd is op haar man als ze hem met hun kinderen ziet. Daar zit een kern van waarheid in moet ik toegeven.

20160325_143752 20160325_143451

Mijn broertje, die ook graag visserman wil worden is ’s nachts met iemand meegereden naar Harlingen, vanuit daar zijn ze naar Urk gevaren. Luke was eigenlijk ziek maar moest toch mee om bij zijn vader te kijken! Ome Dirk (schipper MDV1) legde hem alles uit over het aanleggen van de kotter. De bemanning heeft onderweg naar de Urker haven het oude dek er uit gehaald. Toen ze in de Urker haven kwamen hadden ze zoveel openhaardhout dat je het gratis af kon halen bij de kotter. Hier werd dan ook gretig gebruik van gemaakt. Schoonzus en ik hadden beide een leuk idee met wat planken van het oude dek. Ik dacht leuk nostalgie, wat planken op Luke zijn kamer. Hoe bijzonder is dat om planken van je vaders kotter op je muur te hebben. Maar Bas moest al een beetje lachen en toen ik de planken zag begreep ik hem. Oud en nostalgisch is hip maar dit was totaal niet meer geschikt om iets mee te doen. Ook schoonzus zag er dus maar vanaf en misschien hebben ze straks wat afval van het nieuwe dek hout over waar we wat gaafs mee kunnen doen.

20160328_183951

20160328_183547Samen als gezin een fijn Paasweekend gehad en gewandeld over de haven en het nieuwe plankier. Vanaf daar hadden we prachtig uitzicht op Urk en de kotter die in de haven lag. Na het mooie Paasweekend begon de grote klus. Het oude dek er uit en de kotter werd helemaal ingepakt zodat ze veilig konden gaan zandstralen. De ramen van de kombuis gingen er uit en de bank in het vooronder kreeg een nieuw stukje leer. De doucheruimte was ook aan een beurtje toe en toen ze daar gingen breken konden ze zo de machinekamer in kijken. Dus douche en halletje worden ook vernieuwd. Maar het moet altijd eerst erger worden voor het beter wordt. We kunnen wel stellen dat de eerste 2 stilligweken volop gebroken werd aan boord van de NG19. Toen de derde week was aangebroken kunnen de mannen aan het opbouwen beginnen. Het nieuwe dek ligt er inmiddels in en . . . wauw wat is het mooi. Ik zou het thuis wel willen hebben zo gaaf, helemaal stoer in je interieur. Zie het zo voor me, putje in de hoek en ’s avonds als de kinderen liggen even de hogedruk erover en klaar weer. Bas hoopt voor jullie nog een blogje te schrijven hoe dat nou in z’n werk gaat, zo’n nieuw dek!

De kleine klusjes die ik voor deze weken in gedachten had, boeken niet veel vooruitgang. Bas gaat ’s morgens om 6 uur uit bed en is ’s avonds rond 8/9 uur weer thuis. Hij kijkt dan even bij de kinderen en ploft op de bank. Niet veel later slaapt hij. Dat komt ook door het totaal andere ritme wat ze nu hebben, ze zijn dat totaal niet gewend. Ik dacht ook dat Luke even aan zijn eigen bed zou moeten wennen maar die slaapt gewoon naast zijn moeder, net als altijd. Bas is verkast naar zolder terwijl schoonmoeder nog wel dacht dat er kleinkinderen zouden komen nadat ze bijna een maand thuis zijn geweest. Normaal liggen we 2 nachten naast elkaar en kan ik dat snurken en alle andere geluiden nog wel een beetje verdragen, maar nu is het ieder nacht raak en lig ik zo tot half 3 wakker. Dus besloten we dat Bas maar naar de zolder ging. Ik vraag me toch af hoe de mannen dat aan boord hebben met 4 mannen in een vooronder slapen. Of ze zijn zo moe dat ze in slaap vallen voor hun hoofd het kussen raakt.

20160404_130313 20160406_133725

Op 11 april was onze Luke jarig. Hij is 4 jaar geworden. Voor ons is het zo vanzelfsprekend niet dat vader op onze verjaardag is, dus deze keer was bijzonder. Helaas was het zo druk aan boord dat vader en bebe ’s middags niet op het feestje konden komen. Gelukkig kwam Bas iedere middag thuis warm eten en nam hij deze dag cadeaus mee voor Luke en natuurlijk ook 1 voor Mirte. ’s Avonds aten Bas en zijn vader gezellig de restjes van de taart en de hapjes op. Zo maakte Bas ook het afscheid van de peuterspeelzaal mee, en de kennismaking op de basisschool. Onze kleine jongen wordt groot . . . nog even en hij kan een weekje mee naar zee!

20160411_092413                        20160411_130642

Natuurlijk probeerden we iedere dag een rondje over de haven te doen, even stoppen bij de kotter, kinderen een kus, en weer verder! Altijd wel gezellig zoveel bedrijvigheid in de haven, eigenlijk moest iedere kotter 1 week per jaar in de haven liggen, zodat er altijd wat te zien zou zijn. Dan bedoel ik natuurlijk kotterwerkzaamheden, ook voor de toeristen erg leuk. Helaas kan niet iedere kotter in de haven komen en is dit niet te realiseren, maar het zou zeker leuk zijn!

20160412_154302

20160412_154436

20160401_120252

 

Wat was het ook gezellig aan de kost. Normaal zit ik alleen met 2 kleine kinderen, en ik moet zeggen dat is soms best druk. Nu konden we er allebei 1 in de smiezen houden en dat ging wat georganiseerder. Al ben ik alleen wel veel sneller klaar. Ik eet meestal vroeg zodat de kinderen daarna op bed kunnen. Nu moest ik eerst wachten tot Bas thuis was en dat werd soms zo laat dat ik de kost al op had. In het weekend gaat dat allemaal wat losser natuurlijk maar doordeweeks is een beetje ritme toch wel erg fijn. Zodat je weet waar je aan toe bent, en de kinderen ook. Na de kost nog even snel chillen op de bank, een mooi gezicht zo!20160406_133725

20160404_130313

De laatste week was het wel erg stressen om op tijd klaar te zijn. Donderdagavond wilden ze de haven uit en het werk was nog niet af. Ik ken Bas nu 12 jaar en ik heb hem vorige week voor het eerst gestrest gezien. Zo voel ik me nou iedere dag, zei ik nog tegen hem, want ik ben een stresskip maar Bas is normaal de rust zelve, daarom zijn we ook met elkaar getrouwd. Helaas moest ik die donderdag werken dus kon ik ze niet uitzwaaien toen ze de haven uit zouden varen. En zo zijn de 4 weken, waar we zolang naar uit keken, nu alweer voorbij. Op zaterdag ook aan het werk, en daarna vis bakken op de box. Snel even een lekkere haringschotel van onze vriend gebracht, die een viskar heeft, genaamd de Zeemeeuw. Na een ochtend hard werken ging dat er wel in!

20160416_121600 20160416_121623

20160412_154617

Het beviel wel, moet ik eerlijk zeggen. Al had ik wel veel meer wasgoed en huishoudgeld nodig haha. Vaak kwam hij thuis als ik al gegeten had met de kinderen. Daarna aten we vaak samen wat lekkers. Ik at dus dubbel zoveel omdat ik dan ook al brood gegeten had, die kilo’s moeten er nu eerst weer af. Normaal eet ik ’s avonds ook niet zoveel maar nu kwam er al gauw iedere avond een zak chips en wat lekkers op tafel. Wat wel erg fijn was, als ik avonddienst had, kwam ik niet in een leeg huis maar zat Bas gezellig op me te wachten, en vaak had hij dan wat lekkers gemaakt. We praten dan de dag nog even door en zaten nog gezellig even op de bank. Wat ook heerlijk was dat ik maar 1 oppas hoefde te regelen die wachtte tot Bas ’s avonds thuis kwam, als ik avonddienst had. Normaal moet ik 1 voor ’s middags en 1 voor ’s avonds regelen. Ook kon ik lekker vroeg naar moasavond zonder te denken wie moet er oppassen en het was geen probleem als de kinderen niet op tijd sliepen! Omdat Bas iedere avond thuis was dacht ik dat ik de mogelijkheid had om lekker te gaan sporten. Nou . . . het is er niet van gekomen! Bas heeft wel eindelijk iets aan zijn hobby kunnen doen. Modelbouwen. Zie hier het resultaat!

20160330_140454

Kortom, het waren 4 gezellige maar ook hele drukke weken, en ik denk dat als Bas en ik eerlijk zijn, we allebei blij zijn dat deze week het normale leven weer is begonnen! Iedereen weer in zijn eigen ritme, al zullen we hem erg missen. We moeten weer even wennen om met zijn drietjes te zijn. En Bas moet zijn vrouw en kindertjes weer missen. Gelukkig hebben we de vakantie in het vooruitzicht, iets om naar uit te kijken. Want ik weet wel als je iemand mist, je dubbel geniet als hij er is!

20160409_201737

 

 

Geef een reactie