Trotse vissersvrouwen!

Een tijdje geleden werd ik benaderd of ik het leuk zou vinden andere vissersvrouwen te ontmoeten en samen ervaringen uit te wisselen. Dat leek me ontzettend leuk en via de mail werd er een datum geprikt. Afgelopen maandag was het dan zover, onze eerste ontmoeting!

Ik was wel een klein beetje zenuwachtig om alleen naar zo’n meeting te gaan met allemaal vrouwen die ik nog nooit gezien had.  Dus toen er gevraagd werd of we nog enthousiaste vrouwen kenden die mee zouden willen,  gaf ik mijn schoonzus Helena (vrouw van de schipper van het MDV schip) en haar vriendin Greetje (bekend van Miss Noordzee) ook op. Helaas konden ze allebei niet in verband met hun werk maar gelukkig wist Helena haar dienst nog 3 dagen van tevoren te ruilen. Inmiddels had Maria, ook een Urker vissersvrouw, ons benaderd of we met haar mee wilden rijden. Het vervoer was dus geregeld.

De afspraak was op maandag en bij ons op Urk is dat eigenlijk sopdag. Dan gaat de wasmachine aan en de bedden uit de ramen. Gelukkig wilde schoonmoeder ’s morgens op Luke en Mirte passen en ’s middags zou mijn moeder de oppas overnemen. Zo was de oppas ook geregeld. En dat op maandag! Fijn dat we allemaal in ’t zelfde dorp wonen, zo handig af en toe!

De nacht van zondag op maandag sliep ik slecht, niet omdat ik zenuwachtig was maar mijn schoonzus liep wat te rommelen en ik verwachtte ieder moment een berichtje dat er een nieuw neefje of nichtje geboren was. ’s Morgens werd ik wakker van Bas die afscheid van ons nam om naar boord te gaan. Ik besloot ook uit bed te stappen en mezelf vast klaar te maken. Daarna ging ik naar beneden waar Luke zichzelf al met de Ipad op de bank had geïnstalleerd en lekker bij zat te komen. Na het ontbijt kwam Mirte naar beneden en schoonmoeder kwam binnen om op te passen. Ik zag onze “taxi” ook voor de deur stoppen en klom snel op de achterbank om aan ons avontuur te beginnen.

In de auto kregen we het bericht dat schoonzus en zwager onderweg naar het ziekenhuis waren om  daar hun kindje te krijgen. Wat spannend allemaal! We hadden een gezellige chauffeuse en we reden lachend Urk uit op weg naar de carpoolplek waar we Marja Bekendam op zouden pikken. Een beetje zenuwachtig waren we want hoe zou ze zijn, we moesten er wel een uur mee in de auto zitten. En de chauffeuse oefende nog snel even op haar ABN. Ze verzuchtte met: ik hoop dat we Urkers mogen praten want ik kan gewoon geen vreemds.

Toen Marja in de auto stapte was het ijs eigenlijk meteen gebroken. We raakten meteen in een leuk gesprek en toen Marja zei dat ze het zo leuk vond als wij onderling Urkers met elkaar praten, was dat helemaal top.

Na een voorspoedige reis kwamen we in Bunnik , vlakbij Utrecht. Toen we er bijna waren reden we ineens als spookrijder en daarna kwamen we op het fietspad terecht. De Urker dames gierden het uit maar door het kordate optreden van Marja, kwamen we weer op de goede weg terecht.

Op de parkeerplek bij een mooie boerderij, kregen we het verlossende bericht dat onze lieve schoonzus bevallen was van een mooie gezonde dochter, genaamd Emmelie! Wat waren de 2 trotse tantes blij! Onze dag kon niet meer stuk!

                       img-20161114-wa0050

De locatie was ontzettend mooi en ze werken er uitsluitend met verse producten. Als je meer informatie wilt over deze locatie kan je kijken op hun website: www.vroeg.nl en zeker de moeite waard. We waren de eersten en werden ontvangen door Marieke Verweij . . . wat een ontzettend leuke en lieve vrouw! En ook nog eens lekker jong, ik had echt een ouder iemand verwacht! Soms heb je een beeld bij iemand en daarom is het super leuk iemand in real life te zien!

20161114_094507_resized

Onder het genot van een kopje koffie en heerlijke verse gebakjes druppelden de andere vissersvrouwen binnen. Helaas was medeorganisatrice Caroline Mellisant afwezig, het gezin gaat natuurlijk altijd voor! We gingen in een grote kring zitten en iedereen stelde zich voor. We vertelden over wie we waren en wat we deden. Vervolgens wat we deden voor ons bedrijf en de visserijsector. De verhalen waren heel verschillend maar ook erg herkenbaar. Marieke vertelde ons het doel van deze dag:

De potentie en kracht van vissersvrouwen inzetten ten behoeve van het visserijbedrijf en de visserijsector. Vanuit de Kenniskringen Visserij denken we dat wanneer de vissersvrouw een meer prominente rol in het visserijbedrijf en in de visserijsector zou hebben, dit ten goede kan komen van de bedrijfsvoering en ontwikkelingen in de sector.

20161114_101725_resized               20161114_101933_resized

Daarna hield Marja Bekendam een korte presentatie. Ze is nauw betrokken bij organisaties als VinVis en AKTEA. Dit was heel interessant om te horen en Marja kan boeiend vertellen. Ze houdt ook lezingen dus als het je leuk lijkt om haar te boeken dan kan dat natuurlijk! Hieronder kort een samenvatting van de doelstelling van deze organisaties:

Doelstelling VinVis/Aktea

Het stimuleren van de betrokkenheid van vrouwen in de visserij sector, d.m.v. :

  • Informatie delen en verspreiden (internet)
  • Toegang tot en zeggenschap van vrouwen binnen vissersorganisaties (incl. besturen) en visserij-adviescommissies.
  • Voorlichting over (ontwikkelingen in) de visserijsector aan vrouwen en mannen.
  • Gesprekken over belang van vrouwen in visserij met:
  • Visserijorganisaties
  • Overheid (Den Haag en Brussel)
  • Wetenschappers en visserijscholen

Belangrijkste doel: Aandacht vragen voor het behoud van de visserij

Mannen stimuleren om:

  • Vergaderingen bij te wonen
  • Samen te werken met collega’s

Trots zijn op het vak (om toekomstige generatie te stimuleren)

img-20161114-wa0084img-20161114-wa0085img-20161114-wa0086

 

 

 

 

 

 

Na de presentatie van Marja werden we in 3 groepen gedeeld en mochten we een aantal vragen beantwoorden en met op een groot vel papier zetten. We hadden goede gesprekken en de tijd was veel te snel om want Marieke riep ons voor de lunch. Heerlijk vers gebakken brood met ham en kaas, biologische melk en stokbroodjes met verse roomkaas, zalm en nog een lekker stuk suikerbrood.

20161114_124700_resized

  Daarna mocht 1 van elk groepje dit presenteren. Groep 1 werd gepresenteerd door Wilma. In groep 2 werd schoonzus Helena aangewezen om te presenteren en wat deed ze het goed, ik was ontzettend trots op haar! Daarna was groep 3 aan de beurt en die hadden mij aangewezen om te presenteren. Ik ben helemaal niet verlegen maar daar sta je dan. Ik hoorde toch af en toen een raar trilletje in mijn stem en toen ik na de tijd het filmpje bekeek kwam ik niet meer bij. Maar ja iedereen vindt het raar om zichzelf terug te zien of te horen denk ik dan maar. En we stonden er toch maar even, mogen we best trots op zijn toch?

img-20161114-wa0083        img-20161114-wa0082

 

 

 

 

 

 

De resultaten van groep 1 waren: een grotere rol in de boekhouding van het bedrijf en productpromotie.  Groep 2 wilde iets doen door middel van story telling, bloggen en vloggen! Producten promoten en kennis vergaren. Verder meer interesse tonen in de visserij en het visserijbedrijf, en dat delen met je man. Groep 3 wilde via social media en mijn blog weer de draad oppakken en visserij promoten. Misschien stukjes schrijven in het visserijnieuws. Ook aanwezig durven zijn op bijvoorbeeld ledenvergaderingen als steun voor je man. Verder leek het ons leuk om in het voorjaar weer samen te komen om te kijken wat deze dag ons heeft gebracht.

20161114_134748_resized

We gingen weer terug in de kring en bespraken de resultaten. Iedereen was ontzettend enthousiast en we kozen allemaal een doel wat we in het komende half jaar wilden behalen. Mijn doel was om deze blog weer wat leven in te blazen en daar ga ik ook zeker aan werken. Ik had en heb er altijd veel plezier in en dat wil ik graag zo houden. Ook jullie meestal positieve reacties of likes/delen doen me erg goed. Dan weet je dat je het niet voor niks doet en dat het gewaardeerd wordt.  Boven alles ben ik natuurlijk vrouw en moeder in een gezin, en dat staat bij mij wel op nummer 1.

20161114_101933_resized

Op de terugweg zaten onze hoofden vol informatie, en daar we onzeker heengingen over hoe of wat kwamen we enthousiast terug boordevol ideeën. Het allermooiste van deze dag is samengevat in 1 zin: Wij willen niet achter, maar naast onze mannen staan! We zijn vissersvrouwen en daar zijn we trots op, ik hoop dat jullie nog veel positieve dingen van ons zullen gaan horen in de toekomst!

PS VOLG ONS OP TWITTER ONDER DE NAAM : TROTSEVISSERSVROUW EN BLIJF OP DE HOOGTE VAN LEUKE (VROUWELIJKE) NIEUWTJES IN ONZE BIJZONDERE VISSERIJWERELD!

 

 

 

5 comments

  1. Riet Bouwman says:

    Wat een leuk artikel.heel goed opgezet. Jullie trots om vissersvrouw te zijn en mee willen werken en denken. Met jullie mannen.. complimenten voor jullie. Gewoon omdat ik het leuk vind en het warme gevoel voor Urk ga ik jullie graag volgen!!!! Groetjes Riet

  2. lidia says:

    Wat een stoer en goed initiatief!
    Als er een iemand voor onze vissermannen moet opkomen dan zijn het de visssersvrouwen wel!

Geef een reactie